Hayat aslında bir maceradır. Maceraya nasıl, nerede, ne zaman kiminle başlıyacağını çoğu zaman kendimiz seçemiyoruz. Maceranın gelip bizi de bulmasını beklemiyoruz çoğu zaman… Çünkü; hayatın her anı bir macera aslında!
Dünya’ya ilk gözlerimizi açtığımızda bir an olup bitenlere hiç bir anlam veremiyoruz. Kim bunlar? Ben neredeyim? gibi karmaşa içerisinde bir maceraya dalıyoruz. Hayat macerasına! Nasıl? Nerede? Ne şekilde doğucağımızı kendimiz seçemiyoruz örneğin… Zamanla bulunduğumuz ortama bağlı olarak gelişiyoruz… Dinimiz, dilimiz, giyiniş tarzımız, hareketlerimiz ve kısacası herşeyimizle… Neden kendi dinimizi, dilimizi seçemeyeyiz? Neden özgür bir insan değiliz? Neden her zaman başkaları bizi yönlendirmek zorunda? Anlıyorum sizi, çünkü biz daha küçüğüz… :) Ama küçüklük demek dinimizi, dilimizi seçememiz anlamına gelmez ki! Anlıyorum sizi, çünkü ben sizin çocuğunuzum. Doğal olarak ergenlik çağıma gelene kadar ve belki de büyük bir zaman ve belki de ölene kadar bana bir seçme hakkı tanımıyorsunuz… Zaman ilerledi ana dilim hafızama işlendi ve ben, beni en çok etkileyen ilk kelimeyi söyledim!
Devamı (belki) gelecek…
- Konuya puan veren hiç yok :( İlk veren siz olun :)
Loading ...Bu konuya şu ana kadar 317 kez bakılmıştır.
Yazılan Yorumlar (6 Yorum):
Sessiz Kalmayın! Yorum Yazın :)
Not: Eğer sizinde avatarınızın görünmesini istiyorsanız E-Mail adresi kısmına Gravatar.com adresine kayıtlı olan E-Mail adresinizi yazmanız gerekir. Eğer halen üye değilseniz hemen buraya tıklayarak üye olabilir ve avatarınızı yükleyebilirsiniz.
« Kelebek ve Dalgıç | Tetikçi »
Loading ...
12 Haziran 2008 / 01:18
kareşim güzel olmuşta bişi sorcam bu biraz aalhı sorgulamak gibi oluyor yinede sen bilirsinn
12 Haziran 2008 / 01:21
İlk bakışta öyle görünebilir ama benim ortaya attığım fikir (bakış açısı/kurgu) daha farklı. Yani daha yeni doğan bir çocuğun gözüyle hayat…
12 Haziran 2008 / 10:44
bak kardeşim gerçekten çok karışık olmuş ama herşeyin içinde bir anlam vardır herkes özgür fikirlerini savunmalı zaten
ama ne olursa olsun doğru yolu bulan her daim akıldır senin gercek anlamda doğru işler yaptığının farkındayım hayat seni her zaman güldürsün inşallah
16 Haziran 2008 / 03:43
türk ve müslüman doğmaktan memnunum Allah’a şükür
bu yazın sanki tanıdık geldi bana kursta okumuştun sanırım
16 Haziran 2008 / 16:36
Evet bende Türk ve Müslüman doğmaktan çok çok memnunum hamdolsun. Yalnız Zeynep abla bu yazımı yanlış anlamış olabileceğinden kuşkulandım. Ben kesinlikle birşeye memnunuyetsizlikten bahsetmenin yanı sıra, farklı bir bakış açısı getirmeye çalıştım. Artık ne dersin bilmem ama; roman mı, hikaye mi…
Bu arada evet kursta okumuştum bu yazıyı.
17 Haziran 2008 / 00:52
yanlış anlamadım merak etme ;)