Isparta’dan geldikten sonra (4 Ağustos 2008) mutfağı karıncaların istila ettiğini gördüm. Hemde ne istila bir görseniz… Tezgahın üzerinde en ufak bir kırıntı dahi bıraksanız hemen cümbür cemaat geliyor bizim karınca ordusu. Sadece buda değil! Tezgahın üzerinde ki tavanın fln içine dahi girebiliyorlar. Sadece bu kadar da değil! Tezgahta bulunan askılılarda ki poşetlere dahi çıkabiliyorlar, lanet olasıcalar… Artık kafama tak etmişti ve tüm çıkış noktalarını slikonla kapadım. Ama karınca ordusu o kadar güçlü ki slikonu bile delip geçmeyi başardılar. Onlarcasını sinirden öldürdüm. Su ile boğdum, işkence yaptım ama nafile… Vaz geçmiyorlar kardeşim! Bende artık mutfağa şöyle bir yazı asmaya karar verdim;

Ve yarım saat önce astım…
Bu konuya şu ana kadar 409 kez bakılmıştır.
Yazılan Yorumlar (5 Yorum):
Sessiz Kalmayın! Yorum Yazın :)
Not: Eğer sizinde avatarınızın görünmesini istiyorsanız E-Mail adresi kısmına Gravatar.com adresine kayıtlı olan E-Mail adresinizi yazmanız gerekir. Eğer halen üye değilseniz hemen buraya tıklayarak üye olabilir ve avatarınızı yükleyebilirsiniz.
« Bilek Kesenler: Bir Aşk Hikâyesi | Banu Avar’la Sınırlar Arasında: İran »

22 Ağustos 2008 / 20:35
Oha ne işkence şişi kıztırıp işkence yapsaydın bari. Karıncalara Ercan dikkat et gece dolaptaki yiyecekleri çalmasınalar. Alarm tak dolaba.
22 Ağustos 2008 / 21:08
İşe yaramıyor
23 Ağustos 2008 / 00:26
Belki yarar bi dene sen yinede dene ercan.
23 Ağustos 2008 / 00:31
Denemediğimi kim söyledi ki?
23 Ağustos 2008 / 01:22
Ayy bende karıncaların tezgah üstünde durmasından felan nefret ediyorum. Annemler limon koyuyodu
Ben ise suluyorum onları…