Ercan Güneş'in Günlüğü

Bugün saat öğlen 12:30 gibi evden çıktım ve Mehmet Akif Polis karakolunun hemen karşında bulunan İsmek adlı İngilizce kursuma gidiyordum. İsmek’e 500 metre kala arkamdan gözlüklü diye bağırmış birisi (tabi ki ben o sesi duymadım tam) daha sonra uzun saçlı diye… Durdum birden ve kafamı tam arkaya doğru çeviriyordum ki hemen yanıma doğru karşımda birisi belirdi. (Üstünde yeşil uzun kollu bir hafif kalın bir tişört ve mavi bir kot pantolon vardı. Yaşı benim tahminlerimce 21-22 gibiydi. Kısa siyah saçlı idi. Ten rengi; normal bir renkti. Konuşma şivesi normaldi. 1.70 boylarında ortalama) Bana bundan 2 gün önce elinde Pitbul cinsi bir köpek ile aşşağıya doğru koşup koşmadığını sordu? Bende hayır dedim. Benim bir köpeğim bile yok ve hatta burdan en son 6 gün önce geçtim buradan dedim. Her neyse dedim bundan size ne? Hemen dedi bana sen benim arkadaşıma laf atıyormuşsun. Arzu diye bir kıza. Telefonuna porno sesleri yolluyormuşum. Öyle bir şeyler zırvalamaya başladı. Bende dedim yok öle birşey hatta dedim ben Arzu diye bir kişi tanımıyorum. Oda dedi ki ben seni Arzu ile yüzleştirecem. Ama o kadar ısrar ediyorki gitmemek elde değil. Ben de dedim; “-Beni birisine benzetiyorsunuz galiba? Ben Arzu diye birisini tanımıyorum, görmedim de. Ama içiniz rahat edecekse görelim şu Arzu’yu” dedim bakalım.

İşte hemen bir ara sokağa girdik ve aşşağıya doğru yürümeye başladık. Ben sağ taraftayım oda solda. Sağ kolunu da benim omzuma atmış vaziyette yokuş aşşağıya ilerliyoruz. Tabi ben ara sıra benim kursum var yetişmem gerek, çabuk olun biraz dedim. O da dediki ben seni araba ile bırakırım gelince de hocana izah ederim falan öle birşeyler dedi. Neyse aşşağıya doğru iniyoruz ve ismimi falan sordu. Ben de dedim Ercan Güneş. Telefonunda Arzu diye birinin olup olmadığını sordu. Ben de yok dedim. Dedim sadece Arzu ismi o kızda yok ve hatta ben hiç bir Arzu isimli bir kız numarası tanımıyorum cep telefonumda. Bakabilirmiyim dedi adres listeme. Bende bakın dedim meğer içiniz rahat olacaksa… İşte cebinden N70 modeli tipi bir Nokia telefon çıkardı ve güvenmiyorsan al bu sende dursun dedi. Bende gerek yok dedim. İşte aldı telefonu ve bakmaya başladı. Hemen sağda bir merdivene oturduk. Mahallenin sonuna çok az bir yer kala. Bana ara sıra saçma sapan bir şeyler deyip duruyordu. İşte kızın babası duymasın yoksa sinirle sana bir tane vurabilir, namus meselesi falan filan birşeyler demeye başladı. Eğer amcası gelirse benim arkadaşım olduğunu söle dedi. Bende tabi diyorum yok öle birşeyler, ben tanımıyorum Arzu diye birisini. İşte kalktı ayağa ve hemen köşeye doğru ilerlemeye başladı, Arzu diye kızı çağırma bahanesi ile.Tabi bende kalktım hemen ayağı, otur dedi bekle ben Arzu’yu çağıracam. Arzu diye bağırmaya başladı ve biraz köşeye doğru adım attı, bende ayağı kalktım birden sesi kesildi. Bende hemen oraya koşmaya başladım ama çoktan kayıplara karışmıştı bile hırsız olduğunu bilmediğim hırsız! Daha sonra tabi ki ben bir telaş içerisinde her yere bakmaya başladım. Bir yandan o adama küfür ediyorum bir yandan çok sinirli ve mutsuzum. Etraftaki kişilere sordum üstü yeşelli olan daha demin burada oturan çocuğu tanıyormusunuz diye. Yok dediler. Hemen polis karakoluna gittim, ifademi vermek için. Başvurdum ama yaşımın 18′i tutmadığı için olmadı malesef. Hemen karakol girişinin camının üzerinde Çalınan Telefon ile ilgili A4 kağıdında bir yazı asılı idi. İşte buradaki koşulları yapmam gerektiğini söyledi polis memuru. Oradan kursa gittim hocaya söledim bugün ben kursa gelemiyecem telefonum çalındı diye. Oda dedi geçmiş olsun. İşte hemen ablamın çalıştığı Telsim Vodafone’ye gittim. Durumu anlattım ablam bana ne kadar salaksın işte bir telefona sahip çıkmıyorsun, ne kadar safsın vs. demeye başladı. Ama olan olmuştu… Fakat gerçekten o an benim yanımda olsaydınz belki büyük bir ihtimal sizde aynı duruma düşerdiniz. Orda çalışan Canan adlı bir kızın da Ercan adlı erkek kardeşinin başına da aynı olay gelmiş, bundan 2 ay önce. O olayı kısacası anlatmam gerekirse; Ercan telefonu vermek istememiş ve telefonu kapatmış. Hemen etraftan bir kaç kişi daha çıkıp sıkıştırıp, bıçak çekip tehdit etmişler bunu. Bu olayın bu kadarını hatırlıyorum. Neyse benim konuya dönelim. İşte hattımı kısıtladık. Daha sonra eve geldim telefonun imil numarasını almak için. Polis karakolunda camda bulunan o yazıda belirtilen numrayı aradım, cihazı kapatmak için. Ama telefon benim üzerime olmadığı için yapamadım malesef. Ha bu arada bobam saçma sapan sanki ben suçlu imişim gibi konuşmaya başladı. (Her zaman ki hali) Neyse işte tekrar ablamın çalıştığı yer olan Star İletişim’e geldim. Ablam o numarayı aradı ve cihazın kapanması için gerekli başvuruyu yaptı. Tabi oradaki insanlara da olan bitenleri anlatıyorum. Mahallede ki bazı insanlara da. İşte Mehmet Akif de bulunan polis karakoluna gitmemiz gerekiyordu. Annem evde yoktu zaten. Babam da zaten durumu belli (psikopat) gelmezdi. Hemen İsmail dayımı aradık, evdeymiş. Dayımlara gittim söyledim. Beraber karakola gittik. İşte yaşımın 18′i tutmadığı için benim burada ifademin alınamıyacağını söledi, polis memuruç Halkalı da bulunan polis karakolunun 2.katında çocuk işleri ile ilgilenen bir yer varmış oraya sevk ettiler. Beraber gittil dayımla. Başvurduk. İfadem alındı. Avukatım tutuldu. Bütün işlerimi yaptık kısacası. Ayrıca oraya bir kişi daha geldi. Onunda aynı yöntemle, aynı kişi (Ama bu sefer 2 kişilermiş. 2. kişi 17 yaşlarında bir gözünün altında moruk izi varmış) telefonunu çalmış. Avukat orada söylüyor bana eğer gasp ise o telefonu çalan şahıs 10 yıl yermiş fakat gasp deil ise 2 ay hapisane de kalırmış. Neyse işte benim yazacaklarım şimdilik bu kadar. Herkes diyor bana iyi ki sana birşey yapmamışlar. Cana geleceğine mala gelsin diye…

- Konuya puan veren hiç yok :( İlk veren siz olun :)

 Loading ...